Matką Zgromadzenia Zmartwychwstania Pańskiego oraz jego wielką patronką jest Maryja, Matka Boża. Jak zauważył papież Paweł VI ("Marialis cultus"): była ona i jest "wzorem chrześcijanina". Członkowie Zgromadzenia widzą w niej również "wzór zakonnika". Życie Maryi oraz jej oddanie Synowi, Jezusowi Chrystusowi, są dla nas zarówno źródłem inspiracji, jak też przynagleniem do nasladowania. Jej postawa kontemplacji oraz troska o ubogich i zaniedbanych, są dla nas przypomnieniem, że mamy być ludźmi modlitwy i pokoju oraz że powinniśmy występować przeciwko wszelkiej niesprawiedliwości społecznej. Maryja wzywa nas do realizacji naszego powołania zarówno w jego wymiarze kontemplacyjnym, jak też w posłudze apostolskiej.
Nie tylko wierzymy, że Maryja jest dla nas wzorem, ale jesteśmy przekonani, że oręduje ona za naszym Zgromadzeniem u Boga, Stworzyciela wszystkich rzeczy. Jej modlitwy dają nam siłę i zdolność realizacji naszej proroczej roli w Kościele oraz do podążania śladami naszych Założycieli, wiernie pracując nad zmartwychwstaniem społeczeństwa.
Święta Wielkanocy, Niepokalanego Poczęcia, Wniebowzięcia i Matki Bożej Bolesnej uznajemy za święta Zgromadzenia i obchodzimy je uroczyście, a w wigilię tych świąt podejmujemy jakieś umartwienie. Godna podkreślenia jest także szczególna pobożność zmartwychwstańców do Pani Łaskawej z Mentorelli.
Pani Łaskawa w Mentorelskim wizerunku, Opatrzność zechciała z Tobą związać Zgromadzenie Zmartwychwstania Pańskiego od samych początków jego zaistnienia w Kościele; na Twoich oczach i w Twojej obecności nasi ojcowie szukali woli Bożej, tworzyli idee i zręby nowej społeczności zakonnej oraz włączając się w Twój Magnificat, głosili z radością magnalia Dei, wielkie dzieła jakich Bóg z nimi, przez nich i dla nich uczynił –– daj, aby ta historyczna więź z Tobą owocowała w życiu duchowym – pokorą, we wspólnocie braterskiej – spójnością, w apostolatach – gorliwością.
Matko nasza, Twój szacowny dom, ukryty wśród gór, stwarza szczególną przestrzeń nasyconą milczeniem, w której łatwiej wznieść ku niebu ducha i rozmawiać poufnie z samym Bogiem; z tego miejsca, przez piękno stworzonego świata, wdzięczna myśl człowieka szybciej dosięga Stwórcy – daj, abyśmy za Twoim przykładem słuchali słowa Bożego, rozważali je w sanktuarium naszego serca i według niego żyli; prowadź nas do modlitwy przez to wszystko, co jest doczesne, przez słabość, przez grzech, przez przygnębienie i przez całą codzienność, w której jesteśmy zanurzeni. Amen.
AKT ODDANIA SIĘ MATCE BOŻEJ W NASZYM ZGROMADZENIU
